สมองของ “เด็กสมาธิสั้น”​

​

มีความแตกต่างทางด้านชีวภาพ เมื่อเทียบกับสมองของเด็กทั่วไปที่ไม่ได้เป็นสมาธิสั้น ​

โดยสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ส่วน คือ​

​

1. โครงสร้าง​

2. ​ การทำงาน​

3. ​ สารเคมีในสมอง​

​

​

1.โครงสร้างของสมอง ​

​

โดยเด็กสมาธิสั้น มีขนาดของสมอง ส่วน “อะมิกดาลา (Amygdala)” และ “ฮิปโปแคมปัส (hippocampus)” ​

ที่เล็กกว่าสมองของเด็กทั่วไป ​

​

ซึ่ง​

​

สมองส่วน “อะมิกดาลา (Amygdala)” เป็นสมองส่วนที่เกี่ยวกับ “อารมณ์” เช่น กลัว โกรธ เศร้า เครียด ​ และสมองส่วน “ฮิปโปแคมปัส (hippocampus)” เป็นสมองส่วนที่เกี่ยวกับ “ความทรงจำ” การเปลี่ยนความทรงจำระยะสั้น ให้เป็นระยะยาว ​

​

และยังพบว่า สมองส่วนหนึ่งของเด็กสมาธิสั้นจะโตเต็มที่ในอัตราที่ช้าลง (ประมาณ 1-3 ปี)​

​

​

2.การทำงานของสมอง ​

​

โดยเด็กสมาธิสั้น มีการไหลเวียนของเลือดที่ไปเลี้ยง ” สมองส่วนหน้า (Prefrontal cortex) ” ที่ลดลง ทำให้สมองส่วนนี้ทำงานได้น้อยลง ซึ่งสมองส่วนนี้ มีความสำคัญในเรื่องการ คิด วางแผน แก้ปัญหา ตัดสินใจ การมีสมาธิจดจ่อ รวมทั้ง การควบคุมอารมณ์ ยับยั้งชั่งใจ การอดใจรอและการแสดงออกทางอารมณ์ เช่น กลัว โกรธ เศร้า​

​

. ​

​

ในงานวิจัยที่ตีพิมพ์ ในปี 2010 พบว่า เด็กสมาธิสั้น ไม่มีการเชื่อมต่อของสมองส่วน “Frontal cortex” และ “Visual processing” ​ ทำให้เด็กกลุ่มนี้มีทักษะด้าน ‘การมองเห็น’ คือความสามารถในการจดจำและจัดการกับข้อมูลที่เป็นรูปภาพ ไม่ว่าจะเป็นการรับรู้ การวิเคราะห์ หรือการประมวลผลข้อมูลในรูปแบบภาพหรือสัญลักษณ์ที่แตกต่างจากเด็กที่ไม่ได้เป็นสมาธิสั้น​

​

​

3.สารเคมีในสมอง​

​

สมองจะทำการสื่อสารระหว่างเซลล์ได้โดยมี “สารสื่อประสาท หรือ สารเคมีในสมอง “ ที่ทำหน้าที่เป็น “Messenger” คอยรับส่งข้อมูลระหว่างเซลล์ ​

​

.​

​

ซึ่งในเด็กสมาธิสั้น มีความผิดปกติหรือเกิดความไม่สมดุลของสารเคมีที่ชื่อ “โดปามีน (Dopamine)” และ นอร์เอพิเนฟริน (Noreepinephrine) ซึ่ง อาจจะมีน้อยเกินไป,มีตัวรับไม่เพียงพอ หรือ ไม่มีประสิทธิภาพมากพอ ​